28 lipca 2012

Upały, upały, upały... tylko to tłumaczy brak postów ostatnimi czasy. Niestety owe upały również doskwierają naszej elektronicznej maszynie do pisania, zwanej laptopem, więc ciężko jest cokolwiek nam napisać. Dość sporo ciekawych rzeczy ostatnio się u nas działo, więc zapraszamy do lektury.

Zacznijmy od rehabilitacji Olci i jej postępów. Z dniem 27 czerwca moja siostra została zwolniona z wszelakich ćwiczeń! Nadrobiła już praktycznie 99% zaległości i Pani doktor stwierdziła, że wystarczy. Od 10 maja, kiedy to Olcia zaczynała, zaczęła przekręcać się na brzuszek, samodzielnie siadać, raczkować i od ostatnich dwóch tygodni stawać. Zaczęła również poruszać się w łóżeczku, przy meblach jeszcze nie umie ale spowodowane jest to krzywym ustawieniem stóp co powinno być skorygowane samoistnie niebawem, aczkolwiek Olcia musi mieć kupione buty do stawania w łóżeczku czy przy meblach. Mama już rozpatrzyła się w temacie promocji na buty emelki i w poniedziałek jedziemy zakupić dwie pary za 100zł każda. Jak na takie buty to super promocja i zaoszczędzimy z kasy urodzinowej w sumie około 120zł :)

Z nowych nabytków po urodzinowych mamy nowe łóżeczko turystyczne. Jedno dla nas dwojga, choć nie wiem jak to będzie wyglądało w praktyce, bo Olcia w dalszym ciągu skacze po mnie jak ma ochote :/

Kolejnym zakupem to foteliki rowerowe i kaski. Dopasowanie kasków do naszych głów nie było przyjemne. Przez godzinę rodzice siłowali się z nami ale w końcu się udało i naszym skromnym zdaniem wyglądamy zabójczo :)

Pierwsza przejażdżka bardzo nam się podobała i czekamy na kolejne. Niestety przez ten upał to najlepiej czas spędzać na basenie, co też dzisiaj czyniliśmy. Byliśmy u naszych kolegów Filipa i Macieja i pluskaliśmy się razem z nimi w basenie. Obyło się bez dolewania wody :) i było bardzo przyjemnie. 

Przez te upały uaktywniła się Olci ciemieniucha i mama musiała posmarować głowę masełkiem. Przez cały następny dzień Olcia miała ciekawą stylizację na głowie :)

Odkąd Olcia zaczęła stawać, okazało się, że jestem wyższy o pół głowy :) Mimo to razem możemy zdziałać więcej :)

Dobierzemy się do mamy telefonu...

albo forsujemy wyjście z pokoju :) Coraz częściej się nam to udaje :D

Po takich wysiłkach z wielką ochotą zjadamy całą miskę zupki przygotowanej przez babcię Ewcię. Mama tak dobrze nie gotuje, choć używa dokładnie takich samych proporcji.

Po takim jedzonku zazwyczaj wyglądamy tak:
dodam tylko, że coraz częściej jemy samodzielnie :)

A jak mocno coś zbroimy to Olcia, jako rzecznik prasowy, świeci za nas oczkami przed rodzicami :)

A po ciężkim dniu zapadamy w sen zimowy... yyy to znaczy, nocny i śpimy do rana. Rodzicom muszę powiedzieć, żeby kupili mi szersze łóżeczko :/

7 lipca 2012

Upały są do tego stopnia niedozniesienia, że nawet mamie nie chce się siedzieć przed komputerem. My też ledwo żyjemy, na spacery wychodzimy o 8 rano albo dopiero o 18stej. Przez to kładziemy się spać przed 20stą i śpimy do 7.30. Mama z tego faktu jest zadowolona, bo dłużej może pospać :) Jednocześnie zrezygnowaliśmy już z dwóch drzemek w ciągu dnia i mamy tylko jedną od mniej więcej 11 do 13stej czasem do 13.30. Drzemka ta koliduje we wtorki z moją rehabilitacją ale jeszcze lipiec wytrzymam. Prawdopodobnie przestanę chodzić na rehabilitację z końcem tego miesiąca, bo poczyniłam tak duże postępy, że niedługo nie będzie co poprawiać. Od wczoraj nawet nie boję się stać, oczywiście podtrzymywana przez rodziców. Sama jeszcze się nie podniosę, choć usilnie trenuję wspinanie się na mamę, tatę i Olusia :D Generalnie to uwielbiam zabawy z Olusiem ( Olusiowi trochę mniej ), psocimy razem i kryjemy swoje grzeszki na wzajem. Czasem się nie udaje i wprawne oko mamy zauważy, że coś broimy. Ostatnio zabawiliśmy się w wyjmowanie chusteczek, tzn. ja wyjmowałam a Oluś próbował ten bałagan zjeść :P

Czasem Oluś działa w pojedynkę i naprawdę jest szybki, bo wystarczy dosłownie minuta w samotności by...

Upilnować go się nie da... mnie z resztą też nie :P Choć do zdjęcia przyłapać się nie dam :D Za to zawsze przed pójściem spać zostawiamy rodzicom pamiątkę, żeby nie zapomnieli o nas do rana :)

Ponieważ Oluś taki wszystkożerny jest, to rodzice zdecydowali, że czas zaopatrzyć nas w prawdziwe szczoteczki do zębów i pastę bez fluoru. Myć zęby lubimy i nawet uczymy się samodzielności przy tym.

 

Teraz nasz uśmiech widać w ciemności i możemy dorabiać jako latarki :)

Kilka dni temu Oluś sprawił tacie prezent urodzinowy. Pewnego ranka w sobotę, tata będąc w kuchni usłyszał wołanie pierworodnego: TATAAAA !!! tak naszego kochanego tatusia to zaskoczyło, że nie uwierzył i Oluś kilkanaście minut później już w obecności mamy powtórzył, to co miał do powiedzenia tacie. Wątpliwości wszelkie zostały rozwiane a my mogliśmy podziwiać łezki wzruszenia w oczach tatusia :)

Tak, tak tatusiu, nie masz co psioczyć na mamę, że to napisała, bo to żaden wstyd przyznać się do takiego wzruszenia w takiej właśnie chwili :) Teraz obmyślamy jak zaskoczyć was mówiąc: kocham cię :) Na tę okoliczność zaopatrzymy się w płaszcze przeciwdeszczowe :P

Mój repertuar się nie zmienił, za to bardzo trenuję pytanie i wskazywanie palcem: "co to". Zaskoczyłam tym panią neurolog u której byłam z wizytą w zeszłym tygodniu, bo to niespotykane by roczne dziecko tak wyraźnie pytało "co to" i wskazywało jeszcze na to palcem. Umiem już wskazać gdzie są aniołki na ścianie, kotek ( nawet powiem, że kotek robi "aaa" co znaczy "miaaał"), podam zabawkę o którą rodzice proszą, przytulam się jak tylko zostanę o to poproszona a także nieproszona całuję się z kotkiem, żabką, świnką i misiem. Oluś aż tak wylewny nie jest i albo mu się nie chce, albo jeszcze nie umie i tylko czasem od niechcenia na coś wskaże, choć nie zawsze i czasem podejdzie się przytulić jak zostanie poproszony. Zabawek nie przyniesie, za to jeśli jakąś już ma w ręku to chętnie oddaje. Nauczyliśmy się wkładać zabawki do pudełka i pomagamy tym samym czasem w sprzątnięciu naszego bajzlu. Ostatnio nawet próbowaliśmy rysować ale tylko ja wykazywałam chęci do tego. Oluś wolał malować sobie zęby i język. A oto moje pierwsze w 100% samodzielne dzieło, które za kilka lat będzie warte miliony euro :D

Ostatnio rodzice wypuszczają nas poza duży pokój i możemy szaleć po przedpokoju :) Zabawy i radości jest dużo :)

A dzisiaj z tych upałów odbiła mi palma :P Oluś modli się już o ochłodzenie :D

Na początku tego tygodnia, tj. we środę Oluś stał się już naprawdę prawdziwym mężczyzną. Zaliczył taką glebę, że rozciął sobie nos na wysokości oczu i mama pojechała z nim do chirurga dziecięcego. Na szczęście to nic poważnego i rana powinna szybko się zagoić. Ja z kolei tego samego dnia również zaliczyłam glebę ale skończyło się tylko na siniaku na policzku. No cóż... łatwo z nami już nie będzie :)