14 sierpnia 2012

Ostatnie dni były pełne wrażeń, gości i ćwiczenia nowych umiejętności. Od niedzieli zasiadamy w nowych krzesełkach do karmienia, które są bardzo wygodne i przyjemnie się w nich je. Niestety nie są to nasze krzesełka, gdyż swoje pożyczyliśmy Filipowi i Maciejowi, którzy wyjechali z rodzicami na wakacje, a w zamian oddali na te parę dni swoje.

 

Wygodnie jest w nich czekać na jedzenie :)

 

 

Jemy już prawie samodzielnie, jedynie rodzice nas dokarmiają, gdyż chcą mieć pewność, że zjemy więcej niż dywan i podłoga. Gdybyśmy mieli małą kurkę to z powodzeniem mogłaby zostać brojlerem :)

Ostatnimi czasy zaczęliśmy urozmaicać rodzicom spacery. Obowiązkowym punktem wycieczek po osiedlu są huśtawki. Zazwyczaj to Olcia załatwia dla nas ten rodzaj rozrywki, bo bardziej lubi się huśtać ode mnie. Zazwyczaj jest tak, że w jej mniemaniu ja huśtam się za długo a ona za krótko a zdaniem rodziców jednakowo długo. Olci i tak zadowolić się nie da, nawet jakby huśtana była przez 2 godziny bez przerwy. Z placu zabaw zawsze uciekamy szybko jako pojazd uprzywilejowany na sygnale :)

 

 Za to ja wpływam ostatnio na długość spacerów. Jak to robie? A właśnie tak:

Olcia jeszcze jest wożona a ja sprawdzam stan techniczny całego wózka :)

 

W domu jak zwykle Olcia "uprzyjemnia" mi czas i znęca się nade mną biednym ile jej sił w rękach i nogach. Błagam, zróbcie coś z nią bo już cierpliwości mi brakuje. Ona ma za duży poziom agresji jak na takiego małego stworka.

7 sierpnia 2012

Słowo się rzekło i mamy pierwsze butki. Na początku sądziliśmy, że to betonowe buty bo ruszyć się w nich nie dało i staliśmy, zwłaszcza Oluś, jak słupy przez kilka minut. Oluś to nawet bał się usiąść i w końcu rodzice zlitowali się i zdjęli mu i przy okazji mi te buty. Na drugi dzień po zakupie, babcia wzięła nas na przetrzymanie i w końcu ruszyliśmy przed siebie. Teraz stawanie w butach nie przysparza nam problemów a Olusiowi nawet pomaga, bo prowadzony za rączkę próbuje iść a i nawet sam bez niczyjej pomocy zrobił trzy kroczki :)

A tak prezentujemy się my i buty :)

Urodzeni 2 minuty po sobie a buty różnią się aż trzema numerami!

Dwa dni temu Oluś przegonił mnie w ilości ząbków i ma ich już 9 ( doszła mu w końcu prawa dolna dwójka i jako nowość lewa dolna czwórka) i wygląda teraz jak scerbaty dziadek :P

 

Babcia Ewa ma to do siebie, że wszystkich wnuków uczy siedzieć na nocnikach. Trzy nasze siostry cioteczne nauczone przez babcię obsługi nocnika, teraz dają sobie radę same :) My jeszcze korzystamy z pampersów i jesteśmy bardzo mali ale babcia stwierdziła inaczej i odtąd pobieramy codzienne nauki siedzenia na nocniku. Czasem coś po sobie zostawimy a czasem nie. Mi póki co udało się zostawić raz siku i raz kupkę a Olusiowi już dwa razy kupkę i raz siku. W związku z tym oszczędność na pampersach wzrosła i rodzice są pełni nadziei, że szybko zaczniemy wołać tzw. "aa". Może wymyślimy sobie inne migusie na określenie tego co chcemy zrobić :) 

A tak wyglądamy na posiedzeniu rady nadzorczej Oluś&Olcia Company. Jest to tajne spotkanie ale z racji bardzo zajmujących obowiązków nie zdążyliśmy przegonić paparazzich :)

Jest to jedna z nielicznych chwil, kiedy to siedzimy sami, spokojnie bez bicia i popychania Olusia. Tak, tak... ja jestem tą mało grzeczną i ciągle biję brata. 

Jestem bardziej gadatliwa i zaczynam dyskutować z rodzicami, co mi wolno a czego nie. Oluś się czasem dołączy i wtrąci swoje trzy grosze.

Generalnie rodzice nie pozwalają mi znęcać się nad Olusiem, więc znęcam się nad misiem. Biedny miś... :)

Nie wiem co ze mnie wyrośnie, na prawdę nie wiem :)