Mama: Oluś, powiedz " gul gul"
Ja: Nie ciem
Tak oto powoli staję się asertywny :)
Ogólnie to u nas nic nowego, nie mamy nowych funkcji, poza robieniem tylko tego na co mamy ochotę, czyli wspinanie się na parapet z prędkością światła, tak by rodzice nie zdążyli nas zniechęcić, otwieranie i zamykanie komody ( oczywiście z wyjęciem wszystkiego ze środka), bieganiem po całym domu i krzyczeniem: aaaaaaaaaa
Rodzice nas nie karmią, przymieramy głodem i jak tylko się uda, to zjadamy resztki z ich talerzy a nawet i większe kawałki.
Olcia uwielbia karmić wszystkich w pobliżu, poniżej najbliżej był tata, więc został nakarmiony :)
Ostatnio pojawiły się u nas wyższe uczucia i chęć ich okazywania. Uwielbiamy dawać rodzicom buziaki, przychodzić do nich ( a raczej podbiegać) i przytulać się i robić "cacy" i "mój mój". Olcia na mojej osobie trenuje uparcie "mój mój" jednakże siła tego jest znacznie większa niż być powinna :/ Ogólnie się chyba już kochamy a przynajmniej tolerujemy i uwielbiamy spędzać ze sobą czas.
