Za nami jeden z ciężkich dni i oby lepsze były przed nami. Olusia dopadł jakiś wirus, po konsultacji lekarz powiedział, że i mnie może dopaść. Póki co Oluś ma dość smrodliwą rewolucję w pieluszce i omijam go z daleka. Nawet nie chciałam dzisiaj spać w tym samym pokoju :/ Oluś co chwila pije jakieś mikstury, a to sok z suszonych jagód, a to probiotyk, a to elektrolity... odstawiono mu mleko i musi jeść kaszkę na wodzie i marchwiankę. Na szczęście dzisiaj na 6 kupkach się skończyło, więc może nic mu nie będzie. Mama w między czasie konsultowała się też odnośnie objawów rota wirusowych i na szczęście, póki Oluś będzie chciał pić, to tragedii nie będzie i nie trafi do szpitala. 

A ze mną wszystko w porządku, dzisiaj powiedziałam w swoim języku "lampa" i cały dzień dyskutowałam z babcią na różne tematy. Na koniec dnia zabroniłam jej siebie dotykać bardzo donośnie zwróciwszy jej uwagę :) Idą mi dwa kolejne zęby, przez co spać w dzień nie mogę, jeść też, za to wieczorem wygłodniała rzucam się na butelkę z mlekiem. Od jutra już mają być u nas upały i pewnie wywołamy osiedlowy skandal wyjeżdżając w krótkich rękawkach. Póki co skandalem jest brak czapek na naszych głowach. Ech... ludzie są dziwni. Bezwietrznie, 20 stopni a my ich zdaniem mamy się grzać. Swoją drogą ja ostatni katar miałam w styczniu a Oluś w marcu, gdy ząbkował. Pozostawię to bez komentarza. Każdy robi jak chce, choć naprawdę dziwią nas grubo ubrane dzieci przy temperaturze 16 stopni, już o bezchmurnych dniach nie wspomnę. 

Dobra lece spać... no dobra... śpię już od prawie dwóch godzin :D

Tydzień za tygodniem mija tak szybko, że szok :) Ten tydzień wyjątkowo szybko minął ze względu na częste wyjazdy. Najpierw w środę byliśmy u neurologa. To była moja ostatnia wizyta, pani doktor stwierdziła, że rozwijam się prawidłowo, to, że rodziców nie słucham to też plus, bo to znak, że skupiam się na danej rzeczy, która mnie akurat interesuje. Generalnie pani doktor nie miała do mnie żadnych zastrzeżeń, wręcz stwierdziła, że będę łamał niewieście serca. Z Olcią już gorzej poszło, bo oczywiście siostra ma współpracować nie chciała i flaczkiem leżała na kozetce. Pani doktor miała szereg uwag co do jej opóźnienia w rozwoju, że zaleciła bardzo intensywną rehabilitację. Olcia robi wszystko to co 7-miesięczne dziecko, czyli ma 4 miesiące opóźnienia. Na szczęście rozwój społeczny i mowy jest na idealnym poziomie 11-sto miesięcznego dziecka, wiec czego nie zrobi to dopowie :) Ćwiczenia jakie w domu robią z nią rodzice nie wystarczą i musi jechać na rehabilitację metodą NDT - Bobath. Dzień później Olcia pojechała z mamą do poradni rehabilitacyjnej i pani zaleciła ćwiczenia 2 razy w tygodniu po 60 minut aż do 30 czerwca. No super, ale tutaj zaczynają się schody. Olcię wpisano na listę oczekujących a kiedy wskoczy na rehabilitację to cieżko powiedzieć. Może to być w maju ale równie dobrze w pod koniec czerwca. Mama z tatą zdecydowali, że do tego czasu będą jeździć z nią prywatnie, tylko muszą znaleźć fachowca w tej dziedzinie. 

Póki co Olcia ćwiczy w domu sama pozycję czworaczą i nawet nieźle jej to wychodzi :)

Wczoraj byliśmy pół dnia w gościnie, gdyż mama pojechała do fryzjera. Zostawiła nas u Filipa i Macieja, u których byliśmy tydzień temu na urodzinach ( zdjęć z imprezy jeszcze nie mamy). Ja bawiłem się świetnie, za to Olcia zadowolona była tylko do momentu, kiedy to Maciej pobił ją zabawką. Prawie bez przerwy płakała, jeść nie chciała i ogólnie jakaś taka nieimprezowa była. Za to gdy wróciliśmy do domu to humor jej wrócił i kokietowała mamę, żeby tylko nie położyła nas spać. Na nic to się zdało i wylądowaliśmy w łóżeczkach dość szybko.

W między czasie ja przyprawiałem mamę o zawał serca, trenując co ciekawsze pozycje na leżaczku

Na koniec muszę się pochwalić moją nową umiejętnością. Wprawdzie zrobiłem to z zaskoczenia i przed tym połknąłem kij od szczotki, no ale trening czyni mistrzem, więc na pewno będę ćwiczył ile sił w nogach :)

Maści przepisane przez alergologa działają i zmiana mleka prawdopodobnie nie będzie potrzebna :) No to tyle na dziś, przyszły tydzień będzie obfitował w mniejszą ilość wrażeń za to w długi weekend będzie ciekawie bo pojedziemy do zoo i pozwiedzamy miasto ( wreszcie :) )

Święta, święta i  Po :) Dość szybko minęły zwłaszcza, że spędziliśmy je poza domem. Dokładnie tydzień temu wyjechaliśmy do babci Grażynki i dziadka Wieśka a wróciliśmy w środę. Przed wyjazdem byłam u fryzjera coby się odpicować na rockowo :)

Tuż przed świętami nastał remis w naszej wojnie na ilość ząbków i stan obecny to 4:4. Oluś dogonił mnie i mam nadzieję, że nie przegoni :/ Póki co nic w tym kierunku się nie dzieje i mamy spokój z ząbkowaniem. 

Pobyt u babci był na tyle fajny, że praktycznie cały czas spałam z mamą albo z tatą ale głównie z mamą a Oluś z mamą tylko raz. Z racji jego mobilności miał swoje łóżeczko a ja mogłam spać na materacu. Jednakże co noc płakałam i domagałam się przytulanki w postaci rodziców. Po powrocie próbowałam tego samego, a nuż mnie wezmą do siebie. Niestety bezskutecznie i drugiej nocy już nie próbowałam ( szkoda moich strun głosowych). 

W wielką sobotę pogoda na tyle dopisała, że mogliśmy troszkę pobyć na dworze. Nie mieliśmy wózka, więc cały czas byliśmy noszeni na rękach i przy okazji mogliśmy powyrywać babci trawę w ogródku. 

W maju kiedy to pojedziemy znów do babci, będziemy mogli już buszować po trawie samodzielnie :)

Póki co część czasu spędzaliśmy w fotelikach samochodowych albo na rękach a to u mamy a to u taty i u dziadków oczywiście też :)

Oluś długo jednak na dworze nie wytrzymał i musieliśmy wrócić do domu. Głodomór zaraz podreptał do kuchni poszukać czegoś dobrego do jedzenia :)

Minęły święta dość szybko i nim się zorientowaliśmy już wracaliśmy z powrotem. Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej co też obrazuje mina Olusia

To tyle co do powiedzenia mam ja :) Oluś wczoraj był u alergologa, więc napisze parę słów na ten temat.

Olcia kochanie, zapomniałaś o jednym...

Aaaaa no tak... faktycznie. Wczoraj po kolacji siedzimy sobie we czwórkę, ja na kolanach u mamy a Oluś u taty. Siedzę i myślę... tak fajnie miło jest, sprawiłam już przyjemność mamie, to może i tacie coś powiem. I tak sobie wypaliłam: TATA

Mina taty bezcenna :) Nie był pewny czy dobrze usłyszał, więc dla pewności dzisiaj przed kąpielą dla zachęty pogadałam sobie: tata, tata, tata.

A wczoraj zaskoczyłam obojga rodziców bo na każde zapytanie: gdzie jest lampa, gdzie jest mama, gdzie jest tata, gdzie jest Oluś, spoglądałam się w odpowiednim kierunku. No cóż, już czas pokazać, że to i owo rozumiem co do mnie mówią. Póki co mówię: mama, tata, baba, Ewa, nie i da - co zdaniem mamy oznacza daj.

No nie chwal się Olcia, nie chwal... ja tam jestem twardy i udaję, że nic nie rozumiem. Moja silna wola słabnie gdy słyszę wszystkie pochodne wyrazy od słowa "jedzenie" :)

No dobra ale do rzeczy... wczoraj byłem u alergologa. Pani doktor przepisała mi różnej maści maści i rodzice będą mnie smarować. Jak to nie pomoże to będzie trzeba zmienić mleko. Póki co przestanę jeść ryby, pomidory i kurczaka. 

Święta dla mnie były dość obfite w nowe umiejętności. Nauczyłem się stać! Dzisiaj uparcie trenowałem wstawanie przy wszystkim i baaardzo mi się to podoba.

Nauczyłem się też rzucać. Mama dzisiaj kupiła fajną piłeczkę z wypustkami, która bardzo mi przypadła do gustu. Olci z resztą też :)

Weekend czeka nas dość ciekawy, gdyż całą sobotę i niedzielę będziemy tylko z tatą ( mama idzie na studia) a w niedzielę idziemy we czwórkę na imprezę urodzinową do naszych kolegów, którzy będą obchodzić pierwsze urodziny. 

Dzisiaj, dosłownie parę minut temu, przyszedł pan plastyk, który robił odlewy naszych stópek. Oto efekty jego pracy. Jutro, jak wstaniemy, rodzice porównają ile to urosły nam przez te 4 miesiące :)

Stópki są cztery, dwie lewe Olci i dwie prawe moje. Jedna para jest dla rodziców a pozostałe dwie dostaniemy, każde swoją, w dniu 18-stych urodzin.

Mówcie mi od dzisiaj David... David Copperfield :) Rano wydostałem się z zapiętego leżaczka. Póki co zostanie to moją słodką tajemnicą jak to zrobiłem ale udało mi się z niego zejść nie rozpinając trzy - punktówych pasów. Zajęło mi to czas jaki mama potrzebowała na zrobienie mleka tj. jakieś 2 minuty. Jestem de beściak. nie ma co :)

Dzisiaj byliśmy z wizytą u audiologa. Olcia słyszy dobrze a ja wybiórczo, tzn nie słyszę słów "nie wolno" i "nie ruszaj" w każdym możliwym kontekście a za to doskonale słyszę słowa " Oluś chodź będziemy jeść". Tata uważa, że słowa "nie wolno" słyszę i doskonale rozumiem, bo jak rodzice mówią "nie wolno" to ja nie robię tego czegoś wolno tylko bardzo szybko, tak szybko póki mnie nie odciągną od tego :) Jak sobie upatrzę coś to tylko rozglądam się wokół i oceniam jak daleko ode mnie znajduje się najbliższy rodzic. Po ocenieniu odległości dostosowuję swoją prędkość by dotrzeć do celu. Jak już uda mi się to co zamierzyłem mojego szczęścia nie ma końca. 

Znalezisko w misce z rzeczami do prasowania, które chwilę wcześniej miałem na głowie i bawiłem się w ducha ( mama nie zdążyła z aparatem)

Aaaa... dodam jeszcze, że od dnia dzisiejszego widać mi górną lewą jedynkę i już niedługo powinna mi się wybić :)
U Olci dalej bez większych zmian... coraz sprawniej odpycha się przesuwając do tyłu i czasem uda się jej podnieść tyłek. Nawet kilka razy przyjęła typową pozycję czworaczą, co też bardzo cieszy rodziców bo już małym kroczkiem przybliżyła się do wielkiego dnia jakim będzie początek raczkowania.

Tydzień temu jedliśmy najpyszniejszy obiadek jaki do tej pory mieliśmy okazję zjeść... krupnik babci Ewy. Dzisiaj mama zrobiła podróbkę tego dania i nawet jej wyszło bo zjedliśmy całe 500g, oczywiście we dwójkę. Nie była to zupa najwyższych lotów ale dało się ją zjeść... byliśmy baaardzo głodni :)