24 czerwca 2012

Oj matka, matka... piszesz, że to ma być nasz pamiętnik, nasze wpsomnienia i co?? Ostatni post 10 dni temu napisałaś?? To co my w tym czasie niby robiliśmy?? Chyba zawiesiliśmy się w czasoprzestrzeni :)

Ech.. jak człowiek sam sobie posta nie napisze, to nie będzie miał co czytać:/

To ja może zacznę od tego, że jak to przystało na pierwsze urodziny, mieliśmy aż trzy imprezy urodzinowe. Pierwszego torta zjedliśmy u babci Grażynki w towarzystwie dziadka Wieśka i cioci Asi

Drugiego torta zjedliśmy u babci Ewy w towarzystwie Asi, Nadii, Karoliny, Przemka, Natalii, Pawła, Filipka, cioci Ani i wujka Dawida oraz Gabrysia.

No i trzeciego torta zjedliśmy w towarzystwie cioci Jowity, wujka Wojtka, Filipa, Macieja, cioci Gabrysi, wujka Sebastiana, Antosia, cioci Moniki, wujka Krzyśka i Natalki.

Oczywiście za każdym razem pomyśleliśmy to samo życzenie a mianowicie chcielibyśmy być zdrowi, szczęśliwi, mieć duuuużo mleczka, coraz więcej normalnych obiadków i duuuuużo fajnych, kreatywnych zabawek.

Przed naszymi urodzinami odwiedziliśmy także naszych chrzestnych i pradziadków. Mieliśmy okazję ucieszyć ich swoją obecnością i popsocić tu i ówdzie :) Zapuściliśmy się też w takie odległe rejony jak Giżycko do cioci Basi i wujka Andrzeja od których dostaliśmy przepiękne wydanie bajek Andersena, które to mama nam czyta zawsze po obiedzie.

Jak to zawsze z urodzinami bywa, zebraliśmy mnóstwo fajnych prezentów, z których jesteśmy baaardzo zadowoleni. Pochwalimy się, bo jednak za kilka lat tych rzeczy mieć już nie będziemy i w ogóle o nich również pamiętać nie będziemy, więc spiszemy listę tu i teraz :)

A więc... w naszym dorobku zabawkowym pojawiły się:

1. fajny zestaw samochodzików, które świetnie mieszczą się w buzi, zwłaszcza koparka :)

2. interaktywny domek, do którego trzeba włożyć rękę, żeby coś wyjąć. Tutaj muszę napisać, że jak Olcia zajmie się wkładaniem rączki i jej wyjmowaniem, to potrafi się zająć tym przez 10 minut a wtedy reszta zabawek jest moja ! :)

3. duży samochodzik, którego cudownie ciągnie się za sznurek w lewo i w prawo :) - tym głównie ja się bawię, jak to na mężczyznę przystało

4. klocki drewniane -  rodzice usilnie budują nam naprawde brzydkie wieże a my uparcie je burzymy, bo patrzeć na nie nie możemy :)

5. klocki plastikowe do układania w wieże - ech te wieże... stoją i stoją a my je burzymy i burzymy :) rodzice przy tym się cieszą i biją nam brawo. Ja nie wiem, co w tym fajnego. Skoro nie chcą by stały to po co je budują??

6. piłka z wypustkami - Olcia ćwiczy na niej swoje palce, bo próbuje łapać te wypustki.

7. duża piłka do ćwiczeń - uwielbiamy jak tata nas kładzie na tą piłkę i kręci nami to w przód to w tył i na boki. Naszej radości nie ma końca

8. układanki drewniane - niestety nie wytrzymały długo - zostały zjedzone przeze mnie :P

9. tunel -  z początku nie wiedzieliśmy z czym to się je. Ale jak mama pokazała jak do niego wejść i wyjść, to nie było nas przez pół dnia!! Ganialiśmy się z Olcią przez całe popołudnie. W pewnym momencie doszło do kłótni między nami, bo niestety jednocześnie przez jeden otwór nie da się wejść :(

10. żyrafa pchacz - idealnie się nadaje do ćwiczeń Olci przy wstawaniu. Oprze toto o kanapę, żeby nie jechało i próbuje wstawać :)

11. kredki ołówkowe -  w prawdzie jeszcze nie użyte ale jutro lub pojutrze pochwalimy się pierwszymi rysunkami :) Mamy już świecowe ale te zjadamy, więc mama zamówiła nam ołówkowe :)

12. interaktywny laptop i żółw - żółw jest fajny bo można z nim pogadać a laptop póki co służy jako podstawka by wyżej stanąć, ale rodzice uważają bym tego nie robił :)
13. samochodzik i kaczka - póki co czekają na swoją kolej do zabawy.
14. aparat fotograficzny z myszką miki i kaczorem donaldem - wreszcie możemy parodiować mamę i porobić jej parę zdjęć :) 

Chyba niczego nie pominęliśmy - jeśli tak, to przepraszamy i baaaardzo dziękujemy za wszystkie otrzymane prezenty :)

Jednakowoż bardzo miło nam, że zechcieliście spędzić z nami ten miniony czas, zjeść torta, którego piekła mama i pobawić się obok nas :)

Oczywiście oprócz zabawek dostaliśmy również kasiorę, która zostanie spożytkowana na dwa foteliki samochodowe, łóżeczko turystyczne i nasze pierwsze buty.

W dniu pierwszych urodzin, rodzice zrobili nam test określający kim zostaniemy w przyszłości. Interpretacje pozostawiamy wam :)

Oto co mieliśmy do wyboru:

Na koniec kilka zdjęć z okresu, kiedy to byliśmy u babci Grażynki, babci Ewy, cioci i wujka w Giżycku i z wizyty niespodziewanych gości czyli ciotecznej babci Gosi z Australii :)

Olcia przez ostatni miesiąc bardzo nadrobiła swoje zaległości ruchowe, raczkuje, siada, przekręca się na brzuszek i w związku z tym zaczęliśmy wspólnie psocić... na poniższym zdjęciu próbujemy dostać się do lampy i kabelków.

choć czasami mam już dość... :/

14 czerwca 2012

Kiedy będziecie czytać tego bloga samodzielnie, zapewne będziecie zastanawiać się po co to wszystko, my  rodzice, opisywaliśmy. Odpowiedź jest prosta, żebyście zachowali jak najwięcej wspomnień. Założeniem bloga nie jest skończenie go w dniu dzisiejszym, w dniu waszych pierwszych urodzin. Z niecierpliwością czekamy na wasze pierwsze, zrozumiałe dla nas, wymiany zdań, wasze pierwsze kłótnie, wasze pierwsze wspieranie się nawzajem i inne mniej i bardziej ciekawsze rzeczy. Ludzki mózg jest tak stworzony, że z wyjątkiem bardzo traumatycznych przeżyć, nie jest wstanie zapamiętać nic co działo się przed 5 rokiem życia. Blog ten jest waszą wspólną pamięcią i taką pozostanie. 

Dzisiejszy dzień jest dniem szczególnym, dokładnie rok temu ja, zaczęłam się zwijać z bólu i chodzić po szpitalnym korytarzu od godziny 9 rano. Dzień wcześniej o godzinie 14.00 wzięłam ostatnią tabletkę Fenoterolu, który przytrzymał was we mnie przez 2 miesiące. O godzinie 13.20 zapadła decyzja lekarza: jedziemy na 5 piętro. Szybki telefon do taty i w ciągu 15 minut był już w szpitalu. W normalny dzień ta droga zajmowała mu 30 minut :) Tak bardzo mu się spieszyło do was :) 

O godzinie 14.30 zapadła decyzja, na którą byłam już przygotowana od 8 miesięcy. Będzie cesarka. Godzina 14:53 usłyszałam twój krzyk synku. Małe, pojedyncze pisknięcie. I pierwszy raz mnie dotknąłeś w policzek. 14:55 urodziłaś się ty córeczko. Oszołomiona nie zorientowałam się czemu nie usłyszałam twego krzyku, czemu nie dali mi ciebie dotknąć. Do dnia dzisiejszego tego nie wiem. Domyślam się, że już wtedy dało o sobie znać twoje wówczas chore serduszko. Później z niecierpliwością czekałam na tate by pokazał mi was na zdjęciu. Pokazał... dwa zamazane ludki w inkubatorze, dwa małe, zawinięte w beciki, serdelki na jednym przewijaku. I usłyszałam jedno słowo: śliczne.

Czy rzeczywicie jesteście śliczni? Nie nam rodzicom to oceniać, bo każdy Żyd swój towar chwali.Ocenią to ludzie z którymi będziecie się spotykać przez całe swoje życie. Pamiętajcie, że "śliczność" to nie tylko wygląd, "ślicznym" trzeba być w środku. 

Zapamiętam tamten dzień do końca życia, bo właśnie wtedy spełniło się moje największe marzenie, spełniło się w dwójnasób. Kochamy Was bardzo i kochać będziemy zawsze.

Wasi, może nie pięciogwiazdkowi, rodzice

mama i tata

A tak zmieniliście się przez ostatnie 12 miesięcy

Rodzinka w komplecie



21 maj 2012

Minęło dość sporo czasu od ostatniego postu. Niestety mama była dość zajęta uruchamianiem jej autorskiego projektu z cyklu : kolejny pomysł na biznes :) Trzymamy kciuki, żeby się powiodło bo to będzie znaczyło, że dłużej zostanie z nami w domu. Dla zainteresowanych podam linka: www.dwaszczescia.pl

No to tyle kryptoreklamy. Cały ten czas był dość intensywny w nowe doświadczenia moje jak i Olusia. Opowiem parę słów o każdym z nich. Zaczęłam rehabilitację. Od zeszłego tygodnia mam ją dwa razy dziennie. Efektem tych ćwiczeń jest bardzo często stosowana przeze mnie pozycja czworacza, coraz szybsze i sprawniejsze pełzanie do przodu oraz, co stało się rodzinnym hitem niedzieli, usiadłam samodzielnie. Muszę jeszcze nauczyć się prostować nogi przy siadzie ale to już mały pikuś :)

Oluś również był ze mną na rehabilitacji jeden dzień ale tylko dlatego, że dobry pan rehabilitant zgodził się obejrzeć jego stópki i to jak je stawia na podłożu. Na szczęście, buty na tym etapie nie są potrzebne :) Z wizyty w poradni rehabilitacyjnej tego dnia skorzystał najbardziej mój brat. Ja byłam zbyt zmęczona ćwiczeniami a Oluś relaksował się w basenie :) 

Moja, coraz większa, mobilność zaczyna zaburzać rodzinny porządek :) 

I przy okazji próbuję nowe pozycje do spania i odpoczynku :)

Staję się też coraz lepszym kompanem do zabaw z Olusiem i na nieszczęście dla niego przestałam tak łatwo odbierać sobie zabawki. W sobotę doszło nawet do rękoczynów i ugryzłam Olusia w palec !! Płakał, a jakże :) Niestety nic to go nie nauczyło :/ W każdym bądź razie już nie jest mu tak łatwo jak kiedyś i zaczyna się złościć jak coś nie jest po jego myśli :) Czasem jednak bawimy się wspólnie grzecznie i też nam z tym dobrze :)

Na dworze upalnie i na spacerki jeździmy tylko z rana. Oczywiście robimy tym samym osiedlową sensację, bo nie dość, że o 7.30 już krążymy między blokami to jeszcze z gołymi stópkami :) Ostatnio urozmaicamy sobie nudne spacerki zdejmując skarpetki i wyrzucając je na chodnik, więc mama już nam ich nie zakłada. Lepiej, żeby nam było zimno niż byśmy mieli się smażyć w rajstopkach.

Mój brat Oluś ostatnio błysnął intelektem i wydedukował, że skoro witamina C jest w cytrynie, to witamina D jest w ... drewnie i zajada się swoim... łóżeczkiem. Nie wiem, czy chce zwiać, czy dizajn łóżeczka mu się nie podoba i chce inaczej je wyprofilować. Tylko on to wie :)

Jedno jest pewne. Chce zrujnować rodziców, bo tego łóżeczka już jako "nowe, nieużywane, kobieta w nim spała" nie sprzedadzą :/ Nie będę miała na waciki, kiedy zacznę się malować :( Chyba, że je obetną od góry i sprzedadzą jako "cabrio". To jest myśl !!!!

A propos błyśnięcia intelektem. Ostatnio Oluś się nie chwalił, więc jak się pochwalę. Pewnego dnia, kiedy mama pokazywała nam wyrazy, przyszła jej do głowy pewna myśl " a zobacze, czy umieją czytać". I pokazała nam kilka wyrazów a my mieliśmy jakoś ( na swój sposób) wskazać, to o które prosi mama. Na 4 wskazania, 4 pokazaliśmy prawidłowo. A niech się kobiecina cieszy, że jej praca nie idzie na marne :) Póki co na tym jednym sprawdzeniu się skończyło, więc możemy dalej udawać nieuków :)

W tym tygodniu mieliśmy kulinarną ucztę i zjedliśmy naleśnika z truskawkami. Był pyszny :)

W tygodniu robiliśmy też pierwsze przymiarki do wędrówki po górach. Wyprawa planowana jest na czerwiec a póki co w chłodniejsze dni trenujemy spacery w nosidłach.

10 maj 2012

Witam i o zdrowie pytam :)

U nas zdrówko w porządeczku, choć Olcia miała dwa dni temu 12-sto godzinną gorączkę z powodu kolejnych ząbków. Była dość senna i pokładała gdzie się dało.

Olcia coraz mniej szczerbata jest i znów przegoniła mnie w ilości ząbków.

Za to ja dzisiaj troszkę podgoniłem i mój stan ząbków przedstawia się następująco:

Troszkę zrobiłem mamę w konia, bo smarowała mi dziś górne dziąsła a później zauważyła, że jednak dolna dwójka mi się wybiła :) 

Dostaliśmy znów ciemieniuchę. Dziwna sprawa, bo myśleliśmy, że ma się to raz i koniec. W związku z tym, znów przez kilka dni śmierdzieliśmy jak stare masło i to niestety nie koniec. 

Nie, to nie piorun w Olcię strzelił, to mamy stylizacja :D

Próbujemy sami jeść. Olcia póki co każe siebie karmić a ja nie czekam tylko sam zajadam. Nawet po sobie posprzątam ze stolika. Fakt Olcia sprząta znacznie dokładniej :/

U nas znów ładna pogoda, więc znów codziennie jesteśmy na spacerze. Ostatnio zmorą rodziców jest ciągłe zdejmowanie przez nas skarpetek. W końcu mama wykorzystała chwilę chłodniejszej pogody i założyła nam rajstopy. gdy mamy skarpetki to nie robimy nic tylko stoimy w miejscu i z premedytacją zdejmujemy je i wyrzucamy z wózka. Cieszymy się tylko my :)

Przy okazji zaprezentujemy nasze nowe super cienkie czapki ( chroniące tylko od słońca)

Mój pierwszy i ostatni happy meal. Niezbyt dobry był choć zjadłem pół ulotki :)

To tyle co u nas wspólnego. Z osobliwych treści to u mnie dzieje się dość ważna sprawa. Rodzice postanowili odstawić mi smoczek. Od 3 dni i nocy zasypiam bez niego. Ciężko mi to idzie, więc Olcia raz musiała pomóc mamie i uśpiła mnie sama. Na szczęście nie idzie to aż tak opornie jak rodzice się spodziewali, choć dzisiaj mam kryzys i ciężko powiedzieć, czy to przez wyrżnięty ząbek czy też brak smoczka. Ponoć pamięć do smoczka trwa od 3 do 7 dni, więc możliwe, że przechodzę kryzys jak przy odchudzaniu :)

A co u Olci? Olcia pełza coraz sprawniej, ośmiela się już zabierać mi zabawki, choć dalej jestem w tym mistrzem i tak łatwo z podium nie zejdę. Dzisiaj Olcia była na rehabilitacji. Dość dzielnie to zniosła, choć pod koniec miała już dość. Pan rehabilitant pokazał mamie nową pozycję do noszenia, ćwiczenia do stymulowania siadu. Zabronił sadzać Olcię, co najwyżej na chwilkę i tylko w dość specyficzny sposób. Tata dzisiaj próbował i bardzo go przy tym kręgosłup bolał, więc nie każdy będzie mógł Olcię trzymać na kolanach. Noszenie nowym sposobem również dla taty był problemem, więc Olcię głównie będzie ćwiczyć mama. Siedzenie jak na powyższym zdjęciu jest dla Olci zabronione i następne zdjęcie będzie jak już sama usiądzie. Pan rehabilitant był tak miły i zaprosił mnie na przyszłą wizytę, gdyż mama konsultowała z nim zakup butów dla mnie. Rehabilitant powiedział, że musi mnie zobaczyć, bo wszystko zależy od tego jak stawiam stópki. Butki dla mnie są już upatrzone, jednakże póki co znany jest mi producent a fason wybierzemy już w sklepie podczas przymiarki. Butki jakie rodzice mi kupią produkuje firma Emel i są to idealne buty na pierwsze kroczki. Butki są bardzo lekkie, skórzane, stabilizują piętkę i bardzo dobrze zginają się w palcach czyli są super miękkie a podeszwa jest na tyle twarda by niwelować nierówności. Stopa może w nich pracować tak jakby tych butów nie było. Mama długo rozglądała się za butami dla nas aż w końcu trafiła na idealne.

Rozpisałem się dzisiaj, więc już kończę przynudzać. 

5 maj 2012

Cześć i czołem :)

Niestety rodzice się nie popisali i ponieśli porażkę w edukowaniu Olusia :) Dziecko niewychowane nie wie jak jeść. Może ktoś przyjedzie do nas i pokaże co i jak :D

Ale nie ma tego złego :) Dzięki Olusiowi mama wyprała nasze leżaczki i znów są jak nowe :) Czyste i pachnące proszkiem a nie starym jedzeniem :)

W dniu dzisiejszym mamy małe rodzinne święto. 5 maja na zawsze wpisze się w pamięć rodziców, tak jak 14 luty. Myślę nawet, że dzisiejszy będzie ważniejszy, bo długo wyczekiwany. 

Dziś zbytnio się nie rozpiszę... ten oto filmik pokaże więcej niż ja sama opowiem :) 

Dodam, że idą mi dwie górne dwójki. Już je widać dość wyraźnie i powinny niebawem się wybić.

Ostatnio nie dodaliśmy ale w między czasie staraliśmy się o pozwolenie :) Chcielibyśmy wam przedstawić Gabrysia, którego gościliśmy w swoich skromnych progach :) Gabryś był miły, jak każde dziecko, był zazdrosny o mamę i nieswoje zabawki ale wybaczamy mu drobne zaczepki. Jak przyjedziemy to na pewno się odwdzięczymy :P

Taki niewinny aniołek :)

3 maj 2012

Wreszcie dorwaliśmy się do komputera :) Przez cały tydzień mieliśmy zapewniony moc atrakcji i jesteśmy wykończeni :) Moja choroba minęła tak szybko jak się pojawiła i nawet Olcia nie zdążyła się zarazić. Wczoraj rodzice myśleli, że jednak Olcia również będzie miała rewolucje pieluszkowe ale na jednej nadprogramowej zmianie pieluszki się skończyło.

Od niedzieli mieliśmy gości, przyjechał Gabryś z rodzicami i przez niego mieliśmy moc atrakcji. Byliśmy w zoo, w Mcdonaldzie ( oczywiście tylko rodzice tam sobie dogadzali) i w parku. Było tak gorąco, że nigdzie indziej nie było lepiej. 

Zdjęć za wiele nie mamy ale kilka wrzucimy dla zainteresowanych :)

Dzisiejsza majówka przed burzą

Przedwczoraj zacząłem mówić: ba ba ba. A Olcia nauczyła się szeptać. Najlepiej wychodzi jej szeptem "tata".
Zajrzyjcie tu później dorzucimy więcej zdjęć :)

Za nami jeden z ciężkich dni i oby lepsze były przed nami. Olusia dopadł jakiś wirus, po konsultacji lekarz powiedział, że i mnie może dopaść. Póki co Oluś ma dość smrodliwą rewolucję w pieluszce i omijam go z daleka. Nawet nie chciałam dzisiaj spać w tym samym pokoju :/ Oluś co chwila pije jakieś mikstury, a to sok z suszonych jagód, a to probiotyk, a to elektrolity... odstawiono mu mleko i musi jeść kaszkę na wodzie i marchwiankę. Na szczęście dzisiaj na 6 kupkach się skończyło, więc może nic mu nie będzie. Mama w między czasie konsultowała się też odnośnie objawów rota wirusowych i na szczęście, póki Oluś będzie chciał pić, to tragedii nie będzie i nie trafi do szpitala. 

A ze mną wszystko w porządku, dzisiaj powiedziałam w swoim języku "lampa" i cały dzień dyskutowałam z babcią na różne tematy. Na koniec dnia zabroniłam jej siebie dotykać bardzo donośnie zwróciwszy jej uwagę :) Idą mi dwa kolejne zęby, przez co spać w dzień nie mogę, jeść też, za to wieczorem wygłodniała rzucam się na butelkę z mlekiem. Od jutra już mają być u nas upały i pewnie wywołamy osiedlowy skandal wyjeżdżając w krótkich rękawkach. Póki co skandalem jest brak czapek na naszych głowach. Ech... ludzie są dziwni. Bezwietrznie, 20 stopni a my ich zdaniem mamy się grzać. Swoją drogą ja ostatni katar miałam w styczniu a Oluś w marcu, gdy ząbkował. Pozostawię to bez komentarza. Każdy robi jak chce, choć naprawdę dziwią nas grubo ubrane dzieci przy temperaturze 16 stopni, już o bezchmurnych dniach nie wspomnę. 

Dobra lece spać... no dobra... śpię już od prawie dwóch godzin :D

Tydzień za tygodniem mija tak szybko, że szok :) Ten tydzień wyjątkowo szybko minął ze względu na częste wyjazdy. Najpierw w środę byliśmy u neurologa. To była moja ostatnia wizyta, pani doktor stwierdziła, że rozwijam się prawidłowo, to, że rodziców nie słucham to też plus, bo to znak, że skupiam się na danej rzeczy, która mnie akurat interesuje. Generalnie pani doktor nie miała do mnie żadnych zastrzeżeń, wręcz stwierdziła, że będę łamał niewieście serca. Z Olcią już gorzej poszło, bo oczywiście siostra ma współpracować nie chciała i flaczkiem leżała na kozetce. Pani doktor miała szereg uwag co do jej opóźnienia w rozwoju, że zaleciła bardzo intensywną rehabilitację. Olcia robi wszystko to co 7-miesięczne dziecko, czyli ma 4 miesiące opóźnienia. Na szczęście rozwój społeczny i mowy jest na idealnym poziomie 11-sto miesięcznego dziecka, wiec czego nie zrobi to dopowie :) Ćwiczenia jakie w domu robią z nią rodzice nie wystarczą i musi jechać na rehabilitację metodą NDT - Bobath. Dzień później Olcia pojechała z mamą do poradni rehabilitacyjnej i pani zaleciła ćwiczenia 2 razy w tygodniu po 60 minut aż do 30 czerwca. No super, ale tutaj zaczynają się schody. Olcię wpisano na listę oczekujących a kiedy wskoczy na rehabilitację to cieżko powiedzieć. Może to być w maju ale równie dobrze w pod koniec czerwca. Mama z tatą zdecydowali, że do tego czasu będą jeździć z nią prywatnie, tylko muszą znaleźć fachowca w tej dziedzinie. 

Póki co Olcia ćwiczy w domu sama pozycję czworaczą i nawet nieźle jej to wychodzi :)

Wczoraj byliśmy pół dnia w gościnie, gdyż mama pojechała do fryzjera. Zostawiła nas u Filipa i Macieja, u których byliśmy tydzień temu na urodzinach ( zdjęć z imprezy jeszcze nie mamy). Ja bawiłem się świetnie, za to Olcia zadowolona była tylko do momentu, kiedy to Maciej pobił ją zabawką. Prawie bez przerwy płakała, jeść nie chciała i ogólnie jakaś taka nieimprezowa była. Za to gdy wróciliśmy do domu to humor jej wrócił i kokietowała mamę, żeby tylko nie położyła nas spać. Na nic to się zdało i wylądowaliśmy w łóżeczkach dość szybko.

W między czasie ja przyprawiałem mamę o zawał serca, trenując co ciekawsze pozycje na leżaczku

Na koniec muszę się pochwalić moją nową umiejętnością. Wprawdzie zrobiłem to z zaskoczenia i przed tym połknąłem kij od szczotki, no ale trening czyni mistrzem, więc na pewno będę ćwiczył ile sił w nogach :)

Maści przepisane przez alergologa działają i zmiana mleka prawdopodobnie nie będzie potrzebna :) No to tyle na dziś, przyszły tydzień będzie obfitował w mniejszą ilość wrażeń za to w długi weekend będzie ciekawie bo pojedziemy do zoo i pozwiedzamy miasto ( wreszcie :) )

Święta, święta i  Po :) Dość szybko minęły zwłaszcza, że spędziliśmy je poza domem. Dokładnie tydzień temu wyjechaliśmy do babci Grażynki i dziadka Wieśka a wróciliśmy w środę. Przed wyjazdem byłam u fryzjera coby się odpicować na rockowo :)

Tuż przed świętami nastał remis w naszej wojnie na ilość ząbków i stan obecny to 4:4. Oluś dogonił mnie i mam nadzieję, że nie przegoni :/ Póki co nic w tym kierunku się nie dzieje i mamy spokój z ząbkowaniem. 

Pobyt u babci był na tyle fajny, że praktycznie cały czas spałam z mamą albo z tatą ale głównie z mamą a Oluś z mamą tylko raz. Z racji jego mobilności miał swoje łóżeczko a ja mogłam spać na materacu. Jednakże co noc płakałam i domagałam się przytulanki w postaci rodziców. Po powrocie próbowałam tego samego, a nuż mnie wezmą do siebie. Niestety bezskutecznie i drugiej nocy już nie próbowałam ( szkoda moich strun głosowych). 

W wielką sobotę pogoda na tyle dopisała, że mogliśmy troszkę pobyć na dworze. Nie mieliśmy wózka, więc cały czas byliśmy noszeni na rękach i przy okazji mogliśmy powyrywać babci trawę w ogródku. 

W maju kiedy to pojedziemy znów do babci, będziemy mogli już buszować po trawie samodzielnie :)

Póki co część czasu spędzaliśmy w fotelikach samochodowych albo na rękach a to u mamy a to u taty i u dziadków oczywiście też :)

Oluś długo jednak na dworze nie wytrzymał i musieliśmy wrócić do domu. Głodomór zaraz podreptał do kuchni poszukać czegoś dobrego do jedzenia :)

Minęły święta dość szybko i nim się zorientowaliśmy już wracaliśmy z powrotem. Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej co też obrazuje mina Olusia

To tyle co do powiedzenia mam ja :) Oluś wczoraj był u alergologa, więc napisze parę słów na ten temat.

Olcia kochanie, zapomniałaś o jednym...

Aaaaa no tak... faktycznie. Wczoraj po kolacji siedzimy sobie we czwórkę, ja na kolanach u mamy a Oluś u taty. Siedzę i myślę... tak fajnie miło jest, sprawiłam już przyjemność mamie, to może i tacie coś powiem. I tak sobie wypaliłam: TATA

Mina taty bezcenna :) Nie był pewny czy dobrze usłyszał, więc dla pewności dzisiaj przed kąpielą dla zachęty pogadałam sobie: tata, tata, tata.

A wczoraj zaskoczyłam obojga rodziców bo na każde zapytanie: gdzie jest lampa, gdzie jest mama, gdzie jest tata, gdzie jest Oluś, spoglądałam się w odpowiednim kierunku. No cóż, już czas pokazać, że to i owo rozumiem co do mnie mówią. Póki co mówię: mama, tata, baba, Ewa, nie i da - co zdaniem mamy oznacza daj.

No nie chwal się Olcia, nie chwal... ja tam jestem twardy i udaję, że nic nie rozumiem. Moja silna wola słabnie gdy słyszę wszystkie pochodne wyrazy od słowa "jedzenie" :)

No dobra ale do rzeczy... wczoraj byłem u alergologa. Pani doktor przepisała mi różnej maści maści i rodzice będą mnie smarować. Jak to nie pomoże to będzie trzeba zmienić mleko. Póki co przestanę jeść ryby, pomidory i kurczaka. 

Święta dla mnie były dość obfite w nowe umiejętności. Nauczyłem się stać! Dzisiaj uparcie trenowałem wstawanie przy wszystkim i baaardzo mi się to podoba.

Nauczyłem się też rzucać. Mama dzisiaj kupiła fajną piłeczkę z wypustkami, która bardzo mi przypadła do gustu. Olci z resztą też :)

Weekend czeka nas dość ciekawy, gdyż całą sobotę i niedzielę będziemy tylko z tatą ( mama idzie na studia) a w niedzielę idziemy we czwórkę na imprezę urodzinową do naszych kolegów, którzy będą obchodzić pierwsze urodziny. 

Dzisiaj, dosłownie parę minut temu, przyszedł pan plastyk, który robił odlewy naszych stópek. Oto efekty jego pracy. Jutro, jak wstaniemy, rodzice porównają ile to urosły nam przez te 4 miesiące :)

Stópki są cztery, dwie lewe Olci i dwie prawe moje. Jedna para jest dla rodziców a pozostałe dwie dostaniemy, każde swoją, w dniu 18-stych urodzin.