Operacja serca sprawiła, że opóźniłam się w rozwoju ruchowym ( ale nie manualnym) o około 2 miesiące. Operacja serca sprawiła też, że zaczęłam czuć się bardzo dobrze i nabrałam radości życia. Przestałam płakać a zaczęłam się dużo uśmiechać a ostatnio buzia mi się nie zamyka i próbuję przegadać tych, którzy ze mną rozmawiają. Nieśmiała się staję w obecności obcych osób ale rodzice mają nadzieję, że szybko mi przejdzie. Choć nieśmiałość jest normalna dla tego wieku, ja niestety jestem nieśmiała ponad normę :) Nie przewracam się jeszcze z plecków na brzuszek ale czasem uda mi się przekręcić z brzuszka na plecki. Rzadko się to zdarza, bo wolę pomarudzić by ktoś zrobił to za mnie. Uwielbiam latać z tatusiem. Robię to tak szybko, że mamie nie udało się nakręcić filmiku. Po łóżeczku jeszcze nie wędruję za to bardzo chętnie w nim leżę od kilkunastu dni na brzuszku. 

Dzisiejszy dzień jest chyba jednym z ważniejszych dni w mym życiu pooperacyjnym. Pierwszy raz zrobiłam coś pierwsza, coś czego Olusiowi jeszcze nie udało się zrobić. Pewnie dlatego, że jest grubszy ode mnie :)

Dzisiaj sama, bez niczyjej pomocy... usiadłam !!! Na razie tylko w leżaczku ale to i tak jak dla mnie jest dużym wyczynem i niemałym wysiłkiem. 

Dziękuję za brawa :)