21 maj 2012

Minęło dość sporo czasu od ostatniego postu. Niestety mama była dość zajęta uruchamianiem jej autorskiego projektu z cyklu : kolejny pomysł na biznes :) Trzymamy kciuki, żeby się powiodło bo to będzie znaczyło, że dłużej zostanie z nami w domu. Dla zainteresowanych podam linka: www.dwaszczescia.pl

No to tyle kryptoreklamy. Cały ten czas był dość intensywny w nowe doświadczenia moje jak i Olusia. Opowiem parę słów o każdym z nich. Zaczęłam rehabilitację. Od zeszłego tygodnia mam ją dwa razy dziennie. Efektem tych ćwiczeń jest bardzo często stosowana przeze mnie pozycja czworacza, coraz szybsze i sprawniejsze pełzanie do przodu oraz, co stało się rodzinnym hitem niedzieli, usiadłam samodzielnie. Muszę jeszcze nauczyć się prostować nogi przy siadzie ale to już mały pikuś :)

Oluś również był ze mną na rehabilitacji jeden dzień ale tylko dlatego, że dobry pan rehabilitant zgodził się obejrzeć jego stópki i to jak je stawia na podłożu. Na szczęście, buty na tym etapie nie są potrzebne :) Z wizyty w poradni rehabilitacyjnej tego dnia skorzystał najbardziej mój brat. Ja byłam zbyt zmęczona ćwiczeniami a Oluś relaksował się w basenie :) 

Moja, coraz większa, mobilność zaczyna zaburzać rodzinny porządek :) 

I przy okazji próbuję nowe pozycje do spania i odpoczynku :)

Staję się też coraz lepszym kompanem do zabaw z Olusiem i na nieszczęście dla niego przestałam tak łatwo odbierać sobie zabawki. W sobotę doszło nawet do rękoczynów i ugryzłam Olusia w palec !! Płakał, a jakże :) Niestety nic to go nie nauczyło :/ W każdym bądź razie już nie jest mu tak łatwo jak kiedyś i zaczyna się złościć jak coś nie jest po jego myśli :) Czasem jednak bawimy się wspólnie grzecznie i też nam z tym dobrze :)

Na dworze upalnie i na spacerki jeździmy tylko z rana. Oczywiście robimy tym samym osiedlową sensację, bo nie dość, że o 7.30 już krążymy między blokami to jeszcze z gołymi stópkami :) Ostatnio urozmaicamy sobie nudne spacerki zdejmując skarpetki i wyrzucając je na chodnik, więc mama już nam ich nie zakłada. Lepiej, żeby nam było zimno niż byśmy mieli się smażyć w rajstopkach.

Mój brat Oluś ostatnio błysnął intelektem i wydedukował, że skoro witamina C jest w cytrynie, to witamina D jest w ... drewnie i zajada się swoim... łóżeczkiem. Nie wiem, czy chce zwiać, czy dizajn łóżeczka mu się nie podoba i chce inaczej je wyprofilować. Tylko on to wie :)

Jedno jest pewne. Chce zrujnować rodziców, bo tego łóżeczka już jako "nowe, nieużywane, kobieta w nim spała" nie sprzedadzą :/ Nie będę miała na waciki, kiedy zacznę się malować :( Chyba, że je obetną od góry i sprzedadzą jako "cabrio". To jest myśl !!!!

A propos błyśnięcia intelektem. Ostatnio Oluś się nie chwalił, więc jak się pochwalę. Pewnego dnia, kiedy mama pokazywała nam wyrazy, przyszła jej do głowy pewna myśl " a zobacze, czy umieją czytać". I pokazała nam kilka wyrazów a my mieliśmy jakoś ( na swój sposób) wskazać, to o które prosi mama. Na 4 wskazania, 4 pokazaliśmy prawidłowo. A niech się kobiecina cieszy, że jej praca nie idzie na marne :) Póki co na tym jednym sprawdzeniu się skończyło, więc możemy dalej udawać nieuków :)

W tym tygodniu mieliśmy kulinarną ucztę i zjedliśmy naleśnika z truskawkami. Był pyszny :)

W tygodniu robiliśmy też pierwsze przymiarki do wędrówki po górach. Wyprawa planowana jest na czerwiec a póki co w chłodniejsze dni trenujemy spacery w nosidłach.

10 maj 2012

Witam i o zdrowie pytam :)

U nas zdrówko w porządeczku, choć Olcia miała dwa dni temu 12-sto godzinną gorączkę z powodu kolejnych ząbków. Była dość senna i pokładała gdzie się dało.

Olcia coraz mniej szczerbata jest i znów przegoniła mnie w ilości ząbków.

Za to ja dzisiaj troszkę podgoniłem i mój stan ząbków przedstawia się następująco:

Troszkę zrobiłem mamę w konia, bo smarowała mi dziś górne dziąsła a później zauważyła, że jednak dolna dwójka mi się wybiła :) 

Dostaliśmy znów ciemieniuchę. Dziwna sprawa, bo myśleliśmy, że ma się to raz i koniec. W związku z tym, znów przez kilka dni śmierdzieliśmy jak stare masło i to niestety nie koniec. 

Nie, to nie piorun w Olcię strzelił, to mamy stylizacja :D

Próbujemy sami jeść. Olcia póki co każe siebie karmić a ja nie czekam tylko sam zajadam. Nawet po sobie posprzątam ze stolika. Fakt Olcia sprząta znacznie dokładniej :/

U nas znów ładna pogoda, więc znów codziennie jesteśmy na spacerze. Ostatnio zmorą rodziców jest ciągłe zdejmowanie przez nas skarpetek. W końcu mama wykorzystała chwilę chłodniejszej pogody i założyła nam rajstopy. gdy mamy skarpetki to nie robimy nic tylko stoimy w miejscu i z premedytacją zdejmujemy je i wyrzucamy z wózka. Cieszymy się tylko my :)

Przy okazji zaprezentujemy nasze nowe super cienkie czapki ( chroniące tylko od słońca)

Mój pierwszy i ostatni happy meal. Niezbyt dobry był choć zjadłem pół ulotki :)

To tyle co u nas wspólnego. Z osobliwych treści to u mnie dzieje się dość ważna sprawa. Rodzice postanowili odstawić mi smoczek. Od 3 dni i nocy zasypiam bez niego. Ciężko mi to idzie, więc Olcia raz musiała pomóc mamie i uśpiła mnie sama. Na szczęście nie idzie to aż tak opornie jak rodzice się spodziewali, choć dzisiaj mam kryzys i ciężko powiedzieć, czy to przez wyrżnięty ząbek czy też brak smoczka. Ponoć pamięć do smoczka trwa od 3 do 7 dni, więc możliwe, że przechodzę kryzys jak przy odchudzaniu :)

A co u Olci? Olcia pełza coraz sprawniej, ośmiela się już zabierać mi zabawki, choć dalej jestem w tym mistrzem i tak łatwo z podium nie zejdę. Dzisiaj Olcia była na rehabilitacji. Dość dzielnie to zniosła, choć pod koniec miała już dość. Pan rehabilitant pokazał mamie nową pozycję do noszenia, ćwiczenia do stymulowania siadu. Zabronił sadzać Olcię, co najwyżej na chwilkę i tylko w dość specyficzny sposób. Tata dzisiaj próbował i bardzo go przy tym kręgosłup bolał, więc nie każdy będzie mógł Olcię trzymać na kolanach. Noszenie nowym sposobem również dla taty był problemem, więc Olcię głównie będzie ćwiczyć mama. Siedzenie jak na powyższym zdjęciu jest dla Olci zabronione i następne zdjęcie będzie jak już sama usiądzie. Pan rehabilitant był tak miły i zaprosił mnie na przyszłą wizytę, gdyż mama konsultowała z nim zakup butów dla mnie. Rehabilitant powiedział, że musi mnie zobaczyć, bo wszystko zależy od tego jak stawiam stópki. Butki dla mnie są już upatrzone, jednakże póki co znany jest mi producent a fason wybierzemy już w sklepie podczas przymiarki. Butki jakie rodzice mi kupią produkuje firma Emel i są to idealne buty na pierwsze kroczki. Butki są bardzo lekkie, skórzane, stabilizują piętkę i bardzo dobrze zginają się w palcach czyli są super miękkie a podeszwa jest na tyle twarda by niwelować nierówności. Stopa może w nich pracować tak jakby tych butów nie było. Mama długo rozglądała się za butami dla nas aż w końcu trafiła na idealne.

Rozpisałem się dzisiaj, więc już kończę przynudzać. 

5 maj 2012

Cześć i czołem :)

Niestety rodzice się nie popisali i ponieśli porażkę w edukowaniu Olusia :) Dziecko niewychowane nie wie jak jeść. Może ktoś przyjedzie do nas i pokaże co i jak :D

Ale nie ma tego złego :) Dzięki Olusiowi mama wyprała nasze leżaczki i znów są jak nowe :) Czyste i pachnące proszkiem a nie starym jedzeniem :)

W dniu dzisiejszym mamy małe rodzinne święto. 5 maja na zawsze wpisze się w pamięć rodziców, tak jak 14 luty. Myślę nawet, że dzisiejszy będzie ważniejszy, bo długo wyczekiwany. 

Dziś zbytnio się nie rozpiszę... ten oto filmik pokaże więcej niż ja sama opowiem :) 

Dodam, że idą mi dwie górne dwójki. Już je widać dość wyraźnie i powinny niebawem się wybić.

Ostatnio nie dodaliśmy ale w między czasie staraliśmy się o pozwolenie :) Chcielibyśmy wam przedstawić Gabrysia, którego gościliśmy w swoich skromnych progach :) Gabryś był miły, jak każde dziecko, był zazdrosny o mamę i nieswoje zabawki ale wybaczamy mu drobne zaczepki. Jak przyjedziemy to na pewno się odwdzięczymy :P

Taki niewinny aniołek :)

3 maj 2012

Wreszcie dorwaliśmy się do komputera :) Przez cały tydzień mieliśmy zapewniony moc atrakcji i jesteśmy wykończeni :) Moja choroba minęła tak szybko jak się pojawiła i nawet Olcia nie zdążyła się zarazić. Wczoraj rodzice myśleli, że jednak Olcia również będzie miała rewolucje pieluszkowe ale na jednej nadprogramowej zmianie pieluszki się skończyło.

Od niedzieli mieliśmy gości, przyjechał Gabryś z rodzicami i przez niego mieliśmy moc atrakcji. Byliśmy w zoo, w Mcdonaldzie ( oczywiście tylko rodzice tam sobie dogadzali) i w parku. Było tak gorąco, że nigdzie indziej nie było lepiej. 

Zdjęć za wiele nie mamy ale kilka wrzucimy dla zainteresowanych :)

Dzisiejsza majówka przed burzą

Przedwczoraj zacząłem mówić: ba ba ba. A Olcia nauczyła się szeptać. Najlepiej wychodzi jej szeptem "tata".
Zajrzyjcie tu później dorzucimy więcej zdjęć :)

Za nami jeden z ciężkich dni i oby lepsze były przed nami. Olusia dopadł jakiś wirus, po konsultacji lekarz powiedział, że i mnie może dopaść. Póki co Oluś ma dość smrodliwą rewolucję w pieluszce i omijam go z daleka. Nawet nie chciałam dzisiaj spać w tym samym pokoju :/ Oluś co chwila pije jakieś mikstury, a to sok z suszonych jagód, a to probiotyk, a to elektrolity... odstawiono mu mleko i musi jeść kaszkę na wodzie i marchwiankę. Na szczęście dzisiaj na 6 kupkach się skończyło, więc może nic mu nie będzie. Mama w między czasie konsultowała się też odnośnie objawów rota wirusowych i na szczęście, póki Oluś będzie chciał pić, to tragedii nie będzie i nie trafi do szpitala. 

A ze mną wszystko w porządku, dzisiaj powiedziałam w swoim języku "lampa" i cały dzień dyskutowałam z babcią na różne tematy. Na koniec dnia zabroniłam jej siebie dotykać bardzo donośnie zwróciwszy jej uwagę :) Idą mi dwa kolejne zęby, przez co spać w dzień nie mogę, jeść też, za to wieczorem wygłodniała rzucam się na butelkę z mlekiem. Od jutra już mają być u nas upały i pewnie wywołamy osiedlowy skandal wyjeżdżając w krótkich rękawkach. Póki co skandalem jest brak czapek na naszych głowach. Ech... ludzie są dziwni. Bezwietrznie, 20 stopni a my ich zdaniem mamy się grzać. Swoją drogą ja ostatni katar miałam w styczniu a Oluś w marcu, gdy ząbkował. Pozostawię to bez komentarza. Każdy robi jak chce, choć naprawdę dziwią nas grubo ubrane dzieci przy temperaturze 16 stopni, już o bezchmurnych dniach nie wspomnę. 

Dobra lece spać... no dobra... śpię już od prawie dwóch godzin :D

Tydzień za tygodniem mija tak szybko, że szok :) Ten tydzień wyjątkowo szybko minął ze względu na częste wyjazdy. Najpierw w środę byliśmy u neurologa. To była moja ostatnia wizyta, pani doktor stwierdziła, że rozwijam się prawidłowo, to, że rodziców nie słucham to też plus, bo to znak, że skupiam się na danej rzeczy, która mnie akurat interesuje. Generalnie pani doktor nie miała do mnie żadnych zastrzeżeń, wręcz stwierdziła, że będę łamał niewieście serca. Z Olcią już gorzej poszło, bo oczywiście siostra ma współpracować nie chciała i flaczkiem leżała na kozetce. Pani doktor miała szereg uwag co do jej opóźnienia w rozwoju, że zaleciła bardzo intensywną rehabilitację. Olcia robi wszystko to co 7-miesięczne dziecko, czyli ma 4 miesiące opóźnienia. Na szczęście rozwój społeczny i mowy jest na idealnym poziomie 11-sto miesięcznego dziecka, wiec czego nie zrobi to dopowie :) Ćwiczenia jakie w domu robią z nią rodzice nie wystarczą i musi jechać na rehabilitację metodą NDT - Bobath. Dzień później Olcia pojechała z mamą do poradni rehabilitacyjnej i pani zaleciła ćwiczenia 2 razy w tygodniu po 60 minut aż do 30 czerwca. No super, ale tutaj zaczynają się schody. Olcię wpisano na listę oczekujących a kiedy wskoczy na rehabilitację to cieżko powiedzieć. Może to być w maju ale równie dobrze w pod koniec czerwca. Mama z tatą zdecydowali, że do tego czasu będą jeździć z nią prywatnie, tylko muszą znaleźć fachowca w tej dziedzinie. 

Póki co Olcia ćwiczy w domu sama pozycję czworaczą i nawet nieźle jej to wychodzi :)

Wczoraj byliśmy pół dnia w gościnie, gdyż mama pojechała do fryzjera. Zostawiła nas u Filipa i Macieja, u których byliśmy tydzień temu na urodzinach ( zdjęć z imprezy jeszcze nie mamy). Ja bawiłem się świetnie, za to Olcia zadowolona była tylko do momentu, kiedy to Maciej pobił ją zabawką. Prawie bez przerwy płakała, jeść nie chciała i ogólnie jakaś taka nieimprezowa była. Za to gdy wróciliśmy do domu to humor jej wrócił i kokietowała mamę, żeby tylko nie położyła nas spać. Na nic to się zdało i wylądowaliśmy w łóżeczkach dość szybko.

W między czasie ja przyprawiałem mamę o zawał serca, trenując co ciekawsze pozycje na leżaczku

Na koniec muszę się pochwalić moją nową umiejętnością. Wprawdzie zrobiłem to z zaskoczenia i przed tym połknąłem kij od szczotki, no ale trening czyni mistrzem, więc na pewno będę ćwiczył ile sił w nogach :)

Maści przepisane przez alergologa działają i zmiana mleka prawdopodobnie nie będzie potrzebna :) No to tyle na dziś, przyszły tydzień będzie obfitował w mniejszą ilość wrażeń za to w długi weekend będzie ciekawie bo pojedziemy do zoo i pozwiedzamy miasto ( wreszcie :) )

Święta, święta i  Po :) Dość szybko minęły zwłaszcza, że spędziliśmy je poza domem. Dokładnie tydzień temu wyjechaliśmy do babci Grażynki i dziadka Wieśka a wróciliśmy w środę. Przed wyjazdem byłam u fryzjera coby się odpicować na rockowo :)

Tuż przed świętami nastał remis w naszej wojnie na ilość ząbków i stan obecny to 4:4. Oluś dogonił mnie i mam nadzieję, że nie przegoni :/ Póki co nic w tym kierunku się nie dzieje i mamy spokój z ząbkowaniem. 

Pobyt u babci był na tyle fajny, że praktycznie cały czas spałam z mamą albo z tatą ale głównie z mamą a Oluś z mamą tylko raz. Z racji jego mobilności miał swoje łóżeczko a ja mogłam spać na materacu. Jednakże co noc płakałam i domagałam się przytulanki w postaci rodziców. Po powrocie próbowałam tego samego, a nuż mnie wezmą do siebie. Niestety bezskutecznie i drugiej nocy już nie próbowałam ( szkoda moich strun głosowych). 

W wielką sobotę pogoda na tyle dopisała, że mogliśmy troszkę pobyć na dworze. Nie mieliśmy wózka, więc cały czas byliśmy noszeni na rękach i przy okazji mogliśmy powyrywać babci trawę w ogródku. 

W maju kiedy to pojedziemy znów do babci, będziemy mogli już buszować po trawie samodzielnie :)

Póki co część czasu spędzaliśmy w fotelikach samochodowych albo na rękach a to u mamy a to u taty i u dziadków oczywiście też :)

Oluś długo jednak na dworze nie wytrzymał i musieliśmy wrócić do domu. Głodomór zaraz podreptał do kuchni poszukać czegoś dobrego do jedzenia :)

Minęły święta dość szybko i nim się zorientowaliśmy już wracaliśmy z powrotem. Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej co też obrazuje mina Olusia

To tyle co do powiedzenia mam ja :) Oluś wczoraj był u alergologa, więc napisze parę słów na ten temat.

Olcia kochanie, zapomniałaś o jednym...

Aaaaa no tak... faktycznie. Wczoraj po kolacji siedzimy sobie we czwórkę, ja na kolanach u mamy a Oluś u taty. Siedzę i myślę... tak fajnie miło jest, sprawiłam już przyjemność mamie, to może i tacie coś powiem. I tak sobie wypaliłam: TATA

Mina taty bezcenna :) Nie był pewny czy dobrze usłyszał, więc dla pewności dzisiaj przed kąpielą dla zachęty pogadałam sobie: tata, tata, tata.

A wczoraj zaskoczyłam obojga rodziców bo na każde zapytanie: gdzie jest lampa, gdzie jest mama, gdzie jest tata, gdzie jest Oluś, spoglądałam się w odpowiednim kierunku. No cóż, już czas pokazać, że to i owo rozumiem co do mnie mówią. Póki co mówię: mama, tata, baba, Ewa, nie i da - co zdaniem mamy oznacza daj.

No nie chwal się Olcia, nie chwal... ja tam jestem twardy i udaję, że nic nie rozumiem. Moja silna wola słabnie gdy słyszę wszystkie pochodne wyrazy od słowa "jedzenie" :)

No dobra ale do rzeczy... wczoraj byłem u alergologa. Pani doktor przepisała mi różnej maści maści i rodzice będą mnie smarować. Jak to nie pomoże to będzie trzeba zmienić mleko. Póki co przestanę jeść ryby, pomidory i kurczaka. 

Święta dla mnie były dość obfite w nowe umiejętności. Nauczyłem się stać! Dzisiaj uparcie trenowałem wstawanie przy wszystkim i baaardzo mi się to podoba.

Nauczyłem się też rzucać. Mama dzisiaj kupiła fajną piłeczkę z wypustkami, która bardzo mi przypadła do gustu. Olci z resztą też :)

Weekend czeka nas dość ciekawy, gdyż całą sobotę i niedzielę będziemy tylko z tatą ( mama idzie na studia) a w niedzielę idziemy we czwórkę na imprezę urodzinową do naszych kolegów, którzy będą obchodzić pierwsze urodziny. 

Dzisiaj, dosłownie parę minut temu, przyszedł pan plastyk, który robił odlewy naszych stópek. Oto efekty jego pracy. Jutro, jak wstaniemy, rodzice porównają ile to urosły nam przez te 4 miesiące :)

Stópki są cztery, dwie lewe Olci i dwie prawe moje. Jedna para jest dla rodziców a pozostałe dwie dostaniemy, każde swoją, w dniu 18-stych urodzin.

Mówcie mi od dzisiaj David... David Copperfield :) Rano wydostałem się z zapiętego leżaczka. Póki co zostanie to moją słodką tajemnicą jak to zrobiłem ale udało mi się z niego zejść nie rozpinając trzy - punktówych pasów. Zajęło mi to czas jaki mama potrzebowała na zrobienie mleka tj. jakieś 2 minuty. Jestem de beściak. nie ma co :)

Dzisiaj byliśmy z wizytą u audiologa. Olcia słyszy dobrze a ja wybiórczo, tzn nie słyszę słów "nie wolno" i "nie ruszaj" w każdym możliwym kontekście a za to doskonale słyszę słowa " Oluś chodź będziemy jeść". Tata uważa, że słowa "nie wolno" słyszę i doskonale rozumiem, bo jak rodzice mówią "nie wolno" to ja nie robię tego czegoś wolno tylko bardzo szybko, tak szybko póki mnie nie odciągną od tego :) Jak sobie upatrzę coś to tylko rozglądam się wokół i oceniam jak daleko ode mnie znajduje się najbliższy rodzic. Po ocenieniu odległości dostosowuję swoją prędkość by dotrzeć do celu. Jak już uda mi się to co zamierzyłem mojego szczęścia nie ma końca. 

Znalezisko w misce z rzeczami do prasowania, które chwilę wcześniej miałem na głowie i bawiłem się w ducha ( mama nie zdążyła z aparatem)

Aaaa... dodam jeszcze, że od dnia dzisiejszego widać mi górną lewą jedynkę i już niedługo powinna mi się wybić :)
U Olci dalej bez większych zmian... coraz sprawniej odpycha się przesuwając do tyłu i czasem uda się jej podnieść tyłek. Nawet kilka razy przyjęła typową pozycję czworaczą, co też bardzo cieszy rodziców bo już małym kroczkiem przybliżyła się do wielkiego dnia jakim będzie początek raczkowania.

Tydzień temu jedliśmy najpyszniejszy obiadek jaki do tej pory mieliśmy okazję zjeść... krupnik babci Ewy. Dzisiaj mama zrobiła podróbkę tego dania i nawet jej wyszło bo zjedliśmy całe 500g, oczywiście we dwójkę. Nie była to zupa najwyższych lotów ale dało się ją zjeść... byliśmy baaardzo głodni :)

Zacznę dzisiaj od hitu dnia. Siedze sobie w leżaczku po jedzeniu, nudzi mi się i zastanawiam się co by tu zmajstrować. Pomyślałam sobie: a ciul, uszczęśliwię mamę. I spoglądając jej prosto w oczy powiedziałam głośno i wyraźnie: MAMA

Bidulka aż się popłakała ze szczęścia a ja prawie razem z nią bo nie wiedziałam czy dobrze zrobiłam czy nie :)

Przez caly tydzień nic kompletnie się u nas nie działo. Babcia Ewa pojechała do domu ale wcześniej ugotowała pyszny krupniczek. Mama idąc śladem babci ugotowała pomidorówkę, która nie była najwyższych lotów ale dało się ją zjeść. 

W między czasie Olusiowi wybił się wreszcie drugi ząbek i obecnie stan naszych ząbków jest 4:2 na moją korzyść oczywiście. A oto dowód

Ja staję się coraz bardziej mobilna, choć jeszcze nie raczkuję, to przekręcam się już wokół własnej osi na pleckach w łóżeczku. Lubię spać z łańcuchami na szyji a Oluś usypiać przy zapachu swoich niewypranych rajstopek :)

 

A jak już się obudzimy to lubimy spędzać każdą chwilę w swoim towarzystwie :)

 

Aaa bym zapomniała. We wtorek byliśmy pierwszy raz w gościnie u dwóch kolegów, którzy są dwa miesiące starsi od nas. Było miło, obaj się do mnie uśmiechali a z Olkiem bawili się samochodzikiem. Generalnie cała nasza czwórka bawiła się osobno ale pierwsze koty za płoty i mama wie jacy grzeczni jesteśmy i pewnie częściej będzie z nami jeździć do innych dzieci :) 

Przez tydzień byliśmy niepiśmienni... Nie było mamy a tata i babcia jakoś nie kwapili się do tego by napisać co nowego u nas. W zasadzie to przez cały tydzień nic się nie działo. Moją nową umiejętnością jest podciąganie się za szczebelki w łóżeczku a Olci przyjmowanie pozycji czworaczej. Na razie tylko kilka sekund ale pojawiła się nadzieja, że już niedługo ruszy do przodu. W wolnych chwilach robię za nauczyciela i pokazuję Olci jak ma ułożyć swoje chude cielsko :)

Póki co ma przewagę nade mną w ilości ząbków :) Tydzień temu wybiła jej się pierwsza górna jedynka a dzisiaj druga. W związku z powyższym  stan uzębienia Olci przedstawia się następująco :)

 

Mój ząbek w dalszym ciągu jest samotny ale drugi już widać, więc niebawem się wybije.

U nas już wiosna za oknem, więc nieomieszkaliśmy wybrać się na spacerek, przy okazji podotykać co ciekawsze gałązki :)

Tak, tak ... próbowaliśmy zwiać ale się nie dało :(

Na koniec mama chciałaby się pochwalić zdjęciem Olci. W końcu mamie udało się upolować Olcię w odpowiednim momencie :)