Czas tak szybko pędzi, że nim się obejrzeliśmy a już 4 styczeń i za 10 dni skończymy 7 miesiąc. Pogoda póki co mało zimowa, więc codziennie ( no prawie codziennie) jesteśmy na spacerze. Mama trochę marznie ale najważniejsze, że nam jest ciepło. Szkoda tylko, że za każdym razem oglądamy to samo. Te same bloki, te same samochody, drzewa i to samo niebo. Niestety park jest daleko i nie opłaca się mamie wybierać w tak długą podróż. Na szczęście trasę wybrała taką, byśmy jak najmniej widzieli samochodów w ruchu.

Te spacery to dla nas wytchnienie od codziennej rutyny, jaką jest zabawa, byciem królikami doświadczalnymi mamy i ostatnio nauka czytania. Tak, tak, uczymy się czytać by móc za kilkanaście miesięcy przeczytać co mama wypisuje o nas. Czy pisze prawdę i czy wystarczająco zabawnie :)

Uczymy się czytać metodą globalną wg. Glenn'a Doman'a. O metodzie dowiedzieliśmy się od cioci Ani, której jeszcze nie znamy, ale może na wiosnę poznamy i jej podziękujemy za te męki :) Mama z tatą przez ostatnie dni pracowali wieczorami nad odpowiednią listą rzeczowników a od 3 dni pierwsze rzeczowniki są nam prezentowane

I tak trzy razy dziennie... Docelowo, gdy dojdziemy do 15 słów, prezentacja będzie powtarzana dziewięć razy dziennie. Kiedy my na to wszystko znajdziemy czas?? Nie wiem :) Może mamie uda się zmniejszyć ilość pokazów do sześciu.

Póki co bardzo nas to ciekawi i z zainteresowaniem oglądamy te czarne wyrazy. Kolejnym etapem będą czasowniki, przymiotniki, krótkie i dłuższe wyrażenia. Wg planu za jakieś 1,5 roku powinniśmy już dość biegle czytać.

Jednocześnie zapoznajemy się przez 15 minut dziennie z językiem angielskim. Codziennie rano mama do nas mówi w tym języku i wolimy go bardziej od języka polskiego, gdyż jest melodyjny. Niedługo też zaczniemy zapoznawać się z językiem niemieckim. Rodzice chcą zrobić z nas poliglotów. Ambitny plan, nie powiem :)

Wszystko to ma na celu stworzenie jak najwięcej połączeń między obiema półkulami mózgu, by późniejsza szkolna nauka szła nam bardzo łatwo a my mieli dużą ochotę na poznawanie świata. W związku z powyższym nasza mama nie wraca do pracy teraz, tylko najwcześniej za pół roku, by stworzyć podwaliny pod naukę z opiekunką czy też babcią Ewą.

A jakby tego było mało to od wczoraj jesteśmy królikami doświadczalnymi. Rodzice wprowadzili plan oszczędnościowy, a wiadomo, że najprościej jest oszczędzać na dzieciach !! Chcą nas pozbawić słoiczkowych obiadków !! Musimy z Olkiem wprowadzić bojkot nowego jedzenia. Mama spędziła wczorajszy wieczór w kuchni gotując nam obiadki na całe 8 dni. Ugotowała wszystko co było w sklepie dla najbiedniejszych i w warzywniaku. Lista składników jest tak długa, że prościej byłoby wymienić to, czego nie dodała :)

Niestety nie znamy się jeszcze na wszystkich warzywach i znamy tylko te, które do tej pory jedliśmy, więc wymienimy je wszystkie

marchewka, ziemniak, kalafior, brokuł, por, burak, pietruszka. Nowością dla nas jest burak ale to było proste do zapamiętania, więc wymieniliśmy :)

Generalnie wyszło około 3 litrów zmiksowanej mazi. To porcja na dziś do której mama dodała królika.

Zjedliśmy to.... ze smakiem !! Bojkot się nie udał :( Przyznam, że pierwszy pękł Oluś... Najpierw udawałam, że mi nie smakuje. Oluś zrobił minę jakby dostał suszonych śliwek. Mama jednak szybko zorientowała się, że udajemy, więc nie było sensu brnąć dalej :( Niestety taty nie było wtedy w domu i nie mamy zdjęć ale przy najbliższej nadarzającej się okazji zamieścimy nasze radosne minki.

Niektórzy już wiedzą, niektórzy jeszcze nie ale w sylwestra stałam się szczęśliwą posiadaczką kolejnego zęba.

Jak się domyślacie, po zastępczej rycinie, mama w dalszym ciągu nie uwieczniła owych ząbków na prawdziwym zdjęciu :)

Bardzo cierpiały z tego powodu uszy  bezzębnego Olusia i jako zadość uczynienie musiałam zrobić mu masaż stóp. Było mu przyjemnie i domagał się tego dość często...

Na szczęście mężczyzna mojego życia też jest dla mnie łaskawy i dobry. Spełnia moje wszystkie zachcianki, wystarczy, że zatrzepoczę rzęsami i mam już domowe SPA

I tak jak tylko się uśmiechnę

to cała trójka ( nie tylko tata) pada usłużnie do mych stóp :D Mogę czasem się poświęcić i pomasować Olusia a czasem i tatę po plecach też :)