O lęku separacyjnym słów kilka...jako że wg krzyżyków wiosennych wkroczyliśmy w wiek wyżej wspomnianego lęku, postanowiłam co nieco napisać. Ostatnio podsłuchałam rozmowę rodziców, którzy zastanawiali się ( bardziej mama) czy my ten lęk mamy. Zastanowienia mamy wzięły się stąd, że gdy wychodzi do sklepu to Oluś i również ja, żegnamy ją z wielkim bananem na buzi. Radośnie przy tym pokrzykując. A idź sobie matka i kup nam coś dobrego :)
Na to wszystko tata stwierdził, że lęk separacyjny owszem mamy, ale między sobą. Jeżeli jedno z nas zostaje samo w pokoju bez drugiego, zaraz zaczyna wołać. Możemy zostać sami w pokoju, mama może wyjść do kuchni, do innego pokoju i gdzie król chodzi piechotą... wtedy siedzimy cicho. Oluś zazwyczaj korzysta z okazji i zaczyna sprawdzać działanie kontaktu ( który i tak jest zabezpieczony) albo długość kabli. Czasami też dotrzymuje mi bliższego towarzystwa i sami grzecznie się bawimy.
Jeśli dochodzi do czasowego rozdzielenia to cicho już nie jest.
W tym miejscu warto poruszyć kwestię szpitalną. Jak wiecie, jak i Oluś tak i ja byliśmy w szpitalu. Najdłuższa nasza rozłąka trwała tydzień ( kiedy to miałam operację) i ten właśnie tydzień pokazał jak wielka więź łączy bliźniaki. Kiedy byłam operowana, od godziny 9.30 do 12.30 Oluś spał. Babcia, która się nim zajmowała, nie mogła go w żaden sposób dobudzić. Przebrała go i nakarmiła a on nawet nie drgnął. Obudził się dopiero, kiedy Pan doktor mnie zaszył. W pozostałe dni Oluś nie miał ochoty właściwie na nic i bawił się tylko dlatego, żeby nie sprawić przykrości babci :) Jednym słowem tęsknił... choć nigdy się do tego nie przyznał i pewnie już tego nie zrobi, bo zwyczajnie nie pamięta :)
Bycie bliźniakiem nie jest łatwe. Cały czas musimy dzielić się czasem rodziców, ich uwagą i czułościami, zabawkami też żeby nie było :( Nie możemy mieć jednego rodzica tylko dla siebie i na początku nas to denerwowało. Teraz już to rozumiemy i wiemy, że jeśli tego potrzebujemy to rodzice dadzą nam swoje wsparcie i ukojenie w bólu ząbkowania na chwilę obecną. W tym temacie wiodę prym, bo już za dzień - dwa stanę się posiadaczką trzech a może i czterech zębów :) Póki co zasypiać nie lubię, bo wtedy najbardziej dziąsełka dają o sobie znać :/
Bycie bliźniakiem też ma swoje dobre strony. Na razie nie jest ich dużo, bo zbyt krótko jestem siostrą brata urodzonego dwie minuty wcześniej, ale coś tam by się znalazło... hmmm... niech pomyślę.... hmm.....hmmmm....( 3 godziny później).... hmmm.... hmmm.... no dobra. Nie ma :) Może jutro Oluś się w tym temacie wypowie... póki co będę dobrą siostrą i pochwalę się umiejętnościami mojego brata.
Wprawdzie robi to już od mniej więcej 3 tygodni ale dopiero dzisiaj mama miała okazję to nagrać. PAPA w wykonaniu mojego brata :) Robi to tylko jak wychodzi z pokoju ( jak jest wynoszony - tak dla ścisłości ).

Kolejny dzień nudów ( więc nic ciekawego do opisania) i Olusia kreatywność - czytanie brajlem

A tu kreatywność rodziców - pokąpielowa stylizacja. Punk i diabełek :)