Zacznę dzisiaj od tego, że usiadłem dzisiaj pierwszy raz sam, bez niczyjej pomocy, oczywiście w leżaczku. Tak mi się to spodobało, bo mogłem zaczepiać Olcię do woli i tak długo jak chciałem. Olcia mi nie uciekała ani nie płakała, więc korzystałem z okazji ile mogłem :)
Po chwili Olcia dołączyła do mnie i tak sobie siedzieliśmy razem.
Mama zaczęła się zastanawiać, co też ciekawego wymyślę jutro :) Póki co przygotowuję się do raczkowania. Cały dzisiejszy dzień wyginałem się to w górę, to w bok. Szalałem po całej podłodze :)
Jak myślicie, kiedy ruszę do przodu??
Wczoraj zainteresowała mnie szuflada. Ciekawe jak długo zajmie mi otwarcie jej??
Babcia zbytnio nie mogła na to patrzeć i jak tylko poszliśmy na popołudniową drzemkę to odkurzyła pokój. Mama wykorzystuje mnie jako skuteczne narzędzie do froterowania podłóg a skoro babcia wykonała za mnie czarną robotę ja mogłem sobie odpocząć :)
Olcia dzisiaj również zaskoczyła mamę i zaczęła podnosić tyłek do góry. Tata stwierdził, że Olcia to czarny koń naszej rodziny i ruszy tuż za mną a może i nawet przed :) W końcu usiadła szybciej niż ja :)
Ja za to zaskoczyłem dzisiaj wszystkich budząc się w bardzo nietypowej, jak na mnie, pozycji
Jak już zdążyliście się zorientować jestem już zdrowy :) Niestety choroba przeniosła się na Olcię i biedna zakatarzona nie chce pić ani nie można jej wyczyścić noska. Drze się strasznie, że wytrzymać nie można i muszę zatykać sobie uszy :) Ciekawe jak długo to potrwa i czy opieka społeczna zdąży zareagować :/
Póki co Olcia również się inhaluje co też jej się zbytnio nie podoba ale woli to od wysysania mózgu za pomocą fridy.
Trzy dni temu spałem sobie z rodzicami w łóżku i obudziły nas nawoływania Olci :" mamo, tato, kocham was", "mamoooo, tatooo, przytulić się chcę!!!", " mamoooooooo, tatoooooooo". Nie zastanawiając się długo mówię do mamy: " weź idź do niej i wyczyść jej mózg, może się uspokoi i da mi jeszcze z tobą pospać :) ". Wyobraźcie sobie, że rodzice mnie posłuchali i wyssali Olci mózg przez nos. Była to trzecia w nocy ale niestety i mnie się dostało za bycie złośliwym bratem. Mama przeniosła mnie z powrotem do łóżeczka. Resztę nocy spędziłem z Olcią, która już bała się odezwać i leżała cichutko aż do siódmej.
Wczoraj w nocy mamę ruszyło sumienie i wzięła Olcię do siebie do łóżka o pierwszej w nocy, kiedy to obudziła się z płaczem. Olcia jednak przyzwyczajona jest do zimnego chowu i zasnąć u rodziców nie chciała. Tata nakarmił małego głodomora i wróciła do swojego łóżeczka.
O czym to jeszcze nie wspomniałem.... a tak... była u nas babcia Grażynka i dziadek Wiesiek. Wizytacja przebiegła sprawnie i szybko. Nie zanotowali żadnych uchybień w pielęgnacji i opiece nad nami. Rodzicom wystawili ocenę pozytywną i pojechali sobie w siną dal. Do zobaczenia za dwa miesiące :)
Oczywiście zadowoleni bardzo byliśmy z tej wizyty, bo mogliśmy bawić się z dziadkami i cieszyć się ich obecnością. Mamy nadzieję, że oni również zadowoleni byli z naszej gościny i wybaczą nam te płacze i krzyki :D Podczas tej wizyty obchodziliśmy spóźniony dzień babci i dziadka. Było to szczególne święto, gdyż obchodzone przez nich pierwszy raz, więc z tej okazji mama ( rękoma babci Ewy) upiekła tort, który ponoć był przepyszny. My standardowo nawet okruszka nie dostaliśmy. Nikt nie raczył nam go zmiksować i podać na deser :/ A my się tak napracowaliśmy robiąc laurki !! ( Dziadku Zbyszku, swoją dostaniesz jak przyjedziesz do nas).
Za dwa miesiące będziemy już jeść dorosłe jedzenie, a święta wielkanocne prawdopodobnie spędzimy u babci Grażynki, więc na pewno w lodówce babci pozostawimy samo światło :)
A propos jedzenia. Mamo mamy ci coś do zakomunikowania. Ostatnie twoje eksperymenty były ostatnimi. To co nam podałaś było ochydne !
Tato, błagamy zrób nam coś lepszego :/
Tak fajnie jest się z tobą bawić, więc może i twoja kuchnia będzie lepsza :)
W związku z tym, iż siedzenie idzie nam coraz lepiej, mama kupiła krzesełka do karmienia. Oczywiście od razu zawarłem deal z Olcią, że dziś ja daję w kość rodzicom a jutro ona :)
Na koniec chcielibyśmy poinformować, iż tydzień temu we wtorek zostaliśmy ciocią i wujkiem. Filipek ma się dobrze, jest małym, słodkim grubaskiem ( w porównaniu z nami) i już nie możemy się doczekać kiedy go zobaczymy. A Nadzikowi życzymy zdrówka, bo też chora jest. Nadzik... łączymy się z tobą za pośrednictwem internetu w cierpieniu chorobowym :)
A dodam jeszcze, że rodzice nas nie myją i musimy robić to sami :/
Możecie to gdzieś zgłosić zanim skończy nam się ślina?? Dziękujemy :)

Brawo dla dzielnej dwójki! Jeszcze chwila i będą na czworakach biegać :) A może Ola będzie najpierw pełzać... na filmiku już tak niewiele brakuje żeby się do przodu przesunęła...
OdpowiedzUsuńLaurki piękne bo własnoręcznie wykonane :)
Pozdrowienia od Oliwki :*